Επιστολή Κων. Πιπερίδη προς αποκατάσταση της αλήθειας

Την 13-3-2008 δημοσίευσα στην ιστοσελίδα της «Κοινωνίας Πολιτών Ν. Κιλκίς» επιστολή με τίτλο «Καταγγελία αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς», στην οποία ανέφερα ότι ο Πρόεδρος της ΔΕΤΠΑΚ Χρήστος Σπίγκος και η δημοτική υπάλληλος Μαρία Ζυμπαρούδη σε συγκέντρωση εργαζομένων του δημοτικού βρεφονηπιακού σταθμού στις 06/06/07 στο γραφείο του ΟΠΟΝΓΑ στο Δημαρχείο Κιλκίς, απείλησαν τους εργαζομένους ότι σε περίπτωση που συμμετάσχουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις ή προβούν σε επίσχεση εργασίας προκειμένου να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα που τους οφείλονταν ή το δικαίωμα τους να λάβουν τα υπόλοιπα των κανονικών αδειών των τελευταίων χρόνων δεν θα τους ανανεώσουν τις συμβάσεις εργασίας. Επιθυμώ να εκφράσω τη λύπη μου για το παραπάνω κείμενο που ήταν προϊόν προσωπικής μου πικρίας και ουσιώδους παρερμηνείας των λεγομένων του κ. Σπίγκου και της κας Ζυμταρούδη , οι οποίοι αναγνωρίζω ότι ενεργούσαν εντός των πλαισίων της νομιμότητας και προς το συμφέρον του κοινωφελούς έργου που επιτελεί ΚΔΕΚ, διακρίνονται δε από πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης προς τους εργαζομένους. Κωνσταντίνος Πιπερίδης

Το σταυροδρόμι του «Καποδίστρια 2 » για το ν. Κιλκίς

Έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα οι συζητήσεις για την μορφή του νέου αυτοδιοικητικού νόμου ή αλλιώς « Καποδίστρια 2» στο πλαίσιο μιας νέας μεταρρύθμισης για την τοπική Αυτοδιοίκηση. Τα συμπεράσματα της προηγούμενης απόπειρας είναι ιδιαίτερα απαισιόδοξα καθώς οι νέοι Δήμοι, που δημιουργήθηκαν, στην διάρκεια της 10ετους λειτουργίας κατόρθωσαν να ξεπεράσουν σε διαφθορά, κακοδιοίκηση και ανικανότητα το στενό Δημόσιο Τομέα. Στην ετήσια έκθεση του Συνήγορου του Πολίτη η τοπική αυτοδιοίκηση πέτυχε να υποσκελίσει τους μέχρι πρότινος μόνιμα πρώτους σε διαφθορά θεσμούς, αυτών των Εφοριών και των Πολεοδομιών. Όμως η διαφθορά και η διασπάθιση δημοσίου χρήματος είναι πλέον αναπόσπαστο μέρος της Ελληνικής Διοίκησης, που κάποιες στιγμές αποδεικνύεται τουλάχιστον αποτελεσματική. Δυστυχώς οι ΟΤΑ αποδείχθηκαν και σ’ αυτό το επίπεδο τραγικοί καθώς η δημιουργία τους δεν συνοδεύτηκε από τουλάχιστον αναβάθμιση των παρωχημένων υπηρεσιών των πρώην Κοινοτήτων και μικρών Δήμων. Η ελπίδα ότι θα αποτελέσουν ένα ευέλικτο υποκατάστατο της αρτηριοσκληρομένης κεντρικής διοίκησης διαψεύσθηκε, καθώς η πλειονότητα των εκλεγμένων δημοτικών αρχών λειτούργησαν ως μικρομάγαζα της μεγαλύτερης εμπορικής πιάτσας της μικροπολιτικής και του ρουσφετιού. Στις λίγες φωτεινές εξαιρέσεις την χαριστική βολή έδωσε το ίδιο το Κράτος, που στερώντας τους έσοδα για τα σπάταλα σε διορισμούς και ημετέρους, κατέστησε την τοπική Αυτοδιοίκηση δέσμια και επαίτη του κάθε βουλευτικού και υπουργικού γραφείου.

Η Λατινική Αμερική έχασε τη δυνατή φωνή της

Mercedes Sosa 

Έσβησε η μεγάλη τραγουδίστρια της Αργεντινής και της Λατινικής Αμερικής, με την συναισθηματική φωνή, Μερσέδες Σόσα.
Για 40 χρόνια τραγούδησε για τους ταπεινούς, την φτώχεια, την αδικία, τους κοινωνικά αποκλεισμένους, τους πολιτικούς πρόσφυγες, για την καταπίεση, την εκμετάλλευση, κατά των δικτατοριών και των τυραννικών καθεστώτων της Λατινικής Αμερικής.
Οι λαοί του κόσμου τραγούδησαν μαζί της την ¨Alfonsina¨, τους ¨Hermanos¨, το ¨Hasta la victoria¨, ¨Mujeres Argentinas¨, ¨Gracias a la vida¨, ¨La Negra¨, ¨Corazon Libre¨, κ.ά.
Η Κοινωνία Πολιτών Νομού Κιλκίς, σαν ελάχιστο φόρο τιμής στον άνθρωπο που  στήριξε τους κατατρεγμένους σας προτείνουμε να ακούσετε μερικά από τα τραγούδια της εδώ .

 

Αστική Συγκοινωνία στο Κιλκίς

Έχω στα χέρια μου και κοιτάζω με χαρά τα δρομολόγια της αστικής συγκοινωνίας (ΑΣ) που ξεκινά σε λίγες μέρες στην πόλη μας. Άργησε πολύ λέω μέσα μου. Δεν ξέρω και δεν μ’ ενδιαφέρει τίνος είναι η ευθύνη, όμως θα έπρεπε να λειτουργεί ήδη από χρόνια. Πάντως, κάλιο αργά παρά ποτέ, όπως είθισται να λέμε σε παρόμοιες περιπτώσεις. Συγχαρητήρια στους πρωτεργάτες της υπηρεσίας αυτής, το Δήμο Κιλκίς και το ΚΤΕΛ. Δεν είμαι ειδικός, όμως θα ήθελα να κάνω κάποιες παρατηρήσεις που κατά τη γνώμη μου θα βελτίωναν την υπηρεσία και θα αύξαναν την αποδοχή από τον κόσμο. – καταρχήν πιστεύω ότι θα έπρεπε (δεν είναι αργά ακόμη) να γίνει συστηματικότερη και εντονότερη πληροφόρηση των πολιτών ώστε, γνωρίζοντάς την, να την αγκαλιάσουν. Π.χ. εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω το κόστος του εισιτηρίου. Επίσης, η καμπάνια θα έπρεπε να συνδυαστεί με την προτροπή εναλλακτικής χρήσης της ΑΣ σε σχέση με το Ι.Χ. ώστε να μειωθεί η χρήση και τότε πραγματικά η ΑΣ να παίξει το ρόλο της. – Ένα σημαντικό μειονέκτημα του σχεδιασμού της διαδρομής – που σχετίζεται με άλλες επιλογές της Δημοτικής Αρχής – είναι η επιλογή να μην υπάρξει σύνδεση του αστικού διαμερίσματος με τον σιδηροδρομικό σταθμό της ίδιας της πόλης. Πέρα από την εξυπηρέτηση των δημοτών, η κίνηση αυτή θα υπογράμμιζε στα κέντρα λήψης των αποφάσεων ότι π.χ. η σύνδεση της πόλης με τη Θεσσαλονίκη μέσω επέκτασης του Προαστιακού είναι στρατηγική επιλογή και ΑΜΕΣΗ επιδίωξη της πόλης. Τώρα δείχνει σαν μια ξεκομμένη διεκδίκηση, πέρα από κάθε αναπτυξιακό σχεδιασμό για την πόλη. Ελπίζω να κάνω λάθος και σε σύντομο χρονικό διάστημα να δούμε το αστικό να κάνει στάση στο Σ.Σ. Κιλκίς (τουλάχιστον ή σε συνδυασμό με τα ωράρια των τρένων). – Για να λειτουργήσει σωστά και να μην προσθέσει περισσότερα κυκλοφοριακά προβλήματα χρειάζονται ρυθμίσεις όπως για το παρκάρισμα στις διαδρομές της ΑΣ (κυρίως επί της 21ης Ιουνίου), η διαγράμμιση των στάσεων ώστε να αποφεύγεται το παρκάρισμα, κλπ. – Τέλος, ελπίζω το όλο εγχείρημα να διευκολύνει τη χρήση της Α.Σ. από Άτομα με Ειδικές Ανάγκες. Εύχομαι, μαζί με όλους τους συνδημότες μου, η σημαντική αυτή υπηρεσία να στεριώσει και να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο.

Με τιμή Περικλής Κοσμίδης

Οι Καρεκλοκένταυροι

Τις προάλλες έτυχε να παρακολουθήσω μια ραδιοφωνική συνέντευξη του άλλοτε Τσάρου της Οικονομίας Γιώργου Αλογοσκούφη με αφορμή το νέο του βιβλίο « Η Ελλάδα μετά την Κρίση ». Επειδή από την αρχή οι ατάκες του πρώην μαθητευομένου μάγου ήταν προκλητικές, για όποιον έστω και λίγο παρακολούθησε τα πεπραγμένα του Αλογοσκούφη την τελευταία πενταετία, άκουσα μέχρι τέλους την συνέντευξη για να μην βιαστώ και κρίνω τον «Άνδρα» από ένα απόσπασμα. Και ήταν φοβερό το ότι επί 50 λεπτά δεν άκουσα έστω μια σοβαρή υποψία αυτοκριτικής, αλλά αντίθετα ο πιο αποτυχημένος Υπουργός Οικονομίας της μεταπολίτευσης θριαμβολογούσε ότι στη θητεία μου μεταρρύθμισε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, εξυγίαινε τα δημόσια οικονομικά, κατένειμε ισομερώς τα βάρη και το κερασάκι στην τούρτα δεν μπορούσε, λέει, να καταλάβει τα τωρινά έκτακτα μέτρα και ότι η αιτία της οικονομικής χρεοκοπίας της χώρας ήταν η ατολμία του Κωστάκη να συνεχίσει το μεγαλόπνοο έργο του. Ως δικηγόρος γνωρίζω ότι η στρεψοδικία είναι μια παλαιά και επιτυχημένη μέθοδος, αρκεί να άπτεται και κάποιων στοιχείων της πραγματικότητας. Όμως στην προκειμένη περίπτωση αυτό είναι αδύνατον, γιατί πως να εξηγηθεί ως θρίαμβος ότι σε πέντε χρόνια πετύχαμε: α) να μπούμε σε επιτήρηση δύο φορές, αν και με την πρώτη υποτίθεται ότι εξυγιάνθηκε το σύμπαν, β) να φτάσει το δημόσιο χρέος στα 290 δις Ευρώ από 170 δις, που ήταν το 2004, δηλαδή ουσιαστικά διπλασιάστηκε σε πέντε θαυματουργά χρονάκια αυτό, που με τόση ανικανότητα, διαφθορά χτίζαμε επί τριάντα χρόνια, γ) να ελαφρυνθούν προκλητικά οι έχοντες με κατάργηση φόρων όπως αυτού των διανεμομένων κερδών των μετοχών και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, ενώ ταυτόχρονα δεκάδες έμμεσοι φόροι βάρυναν τα μικρομεσαία στρώματα που τώρα ψυχορραγούν δ) φτάσαμε τον τελευταίο προϋπολογισμό της θητείας του Αλογοσκούφη να τον έχουμε κάνει πριν την κρίση μπακαλοτέφτερο και ε) οι διακηρύξεις για συμμάζεμα του Δημοσίου να πραγματοποιηθούν αυξάνοντας τους δημόσιους οργανισμούς από 600 σε 1100 προκειμένου να τρώνε τα γαλαξία «καλόπαιδα». Μετά λοιπόν από όλα αυτά τα επιτεύγματα ο Αλογοσκούφης δεν αξιώνει μόνο συλλογική αμνησία αλλά καθολική πλύση εγκεφάλου και τοποθέτηση μνημών από την Σουηδία, Φιλανδία και άλλες «εξίσου» με εμάς πετυχημένες οικονομικά χώρες. Τότε αρχίζουν να σου μπαίνουν δεύτερες σκέψεις και υποψιάζεσαι μήπως ο Αλογοσκούφης το συνολικό φτύσιμο το εξέλαβε ως δημιουργική ανοιξιάτη βροχούλα ή μήπως η έξη για εξουσία τον κάνει παράλογα θρασύ και ανερυθρίαστο πολιτικάντη.

Για άλλη μια φορά η αδιαφορία, η ένοχη σιωπή και η ύποπτη κάλυψη σκοπιμοτήτων και συμφερόντων, αποδεικνύεται καταστροφική για το περιβάλλον. Πρόκειται για την κοίτη του Αξιού ποταμού, ο οποίος πέραν της εισαγόμενης ρύπανσης από την ΠΓΔΜ, υπόκειται και σε μια σειρά καταστροφικές παρεμβάσεις εντός του Ελληνικού εδάφους, χωρίς κανένας επίσημος κρατικός ή αυτοδιοικητικός φορέας να παρεμβαίνει για το έγκλημα που συντελείται.
 Οι επιπτώσεις αυτής της αλόγιστης αδιαφορίας, αφορούν την ανεξέλεγκτη διαχείριση των υδάτινων πόρων, την υπερεκμετάλλευση των φερτών υλικών, την ρύπανση των υδάτων με βιομηχανικά και χημικά απόβλητα, την αλόγιστη χρήση λιπασμάτων τα οποία καταλήγουν στην κοίτη του ποταμού, την μη οριοθέτηση της κοίτης και άλλες μικρότερες παρεμβάσεις.
 Συγκεκριμένα :
1) Η ανεξέλεγκτη χρήση γεωτρήσεων κατά μήκος όλης της κοίτης του ποταμού για αρδευτικούς σκοπούς με την μέθοδο της τεχνητής βροχής, προκαλεί υπερβολική σπατάλη νερού με αποτέλεσμα την μείωση του υδάτινου όγκου και πτώση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής.
2) Η υπερεκμετάλλευση των φερτών υλικών ( αμμοληψίες ) από μεγάλους εργολαβικούς οργανισμούς για την κάλυψη των αναγκών της Θεσσαλονίκης και των γύρω περιοχών, με την συγκατάθεση των Νομαρχιών και των παραποτάμιων  Δήμων, έχει επιφέρει περαιτέρω πτώση της στάθμης του ποταμού κατά 6-7 μέτρα. Αποτέλεσμα  αυτού είναι σχετική αποξήρανση των γύρω περιοχών, ασύμφορη άντληση νερού λόγω πτώσης της στάθμης και τελικά σοβαρές επιπτώσεις στις καλλιέργειες και το εισόδημα των αγροτών.
3) Επανειλημμένα έχουν απασχολήσει την κοινή γνώμη οι δραστηριότητες βιομηχανιών κατά μήκος της κοίτης του Αξιού για την ανεξέλεγκτη ρήψη αποβλήτων και χημικών υποπροϊόντων. Συχνό επίσης το φαινόμενο εμφάνισης χωματερών κατά μήκος της κοίτης με την ανοχή των Δήμων, από την στιγμή που οι Δήμοι της περιοχής δεν έχουν προβλέψει την χωροθέτηση και την κατασκευή ΧΥΤΑ. Η Έλλειψη δε συγκροτημάτων βιολογικού  καθαρισμού των αστικών λυμάτων είναι παντελής. 

Διαμαρτυρία για την χωροθέτηση του κυνοκομείου πλησίον του χώρου του Ηρώου της Μάχης του 1913

Κιλκίς 17 Μαρτίου 2009

 

Αξιότιμοι κύριοι Δημοτικοί Σύμβουλοι

 

            Όπως πληροφορούμεθα προτίθεσθε να κατασκευάσετε εγκαταστάσεις για την υποδοχή των αδέσποτων σκύλων ( κοινώς κυνοκομείο), σε κοινόχρηστη περιοχή που σας υπέδειξε η Διεύθυνση Γεωργίας σε παρακείμενη έκταση του ιστορικού λόφου του Ηρώου της μάχης του 1913.

            Επικροτούμε την προσπάθειά σας για την επίλυση ενός χρονίζοντος προβλήματος που ταλαιπωρεί την πόλη και διογκώνεται όσο αυξάνεται ο πληθυσμός της. Επιβάλλεται η λύση αυτού του προβλήματος εξασφαλίζοντας την ασφάλεια, την υγιεινή και την αισθητική των πολιτών αυτής της πόλης.

            Η προσπάθειά σας θα τύχει της στήριξης όλων και της δικής μας σαν « Κοινωνία Πολιτών Ν. Κιλκίς».

            Η ένστασή μας συνίσταται στην επιλογή του χώρου όπου προτίθεσθε να το κατασκευάσετε. Σας κάνουμε γνωστό ότι στον συγκεκριμένο κοινόχρηστο χώρο υπάρχει το μοναδικό οχυρωματικό έργο από την ιστορική μάχη του Κιλκίς το 1913 και όμοιό του δεν υπάρχει στην γύρω περιοχή, είναι εμφανής η χάραξή του και χαρακτηριστική η τοποθεσία του για τον έλεγχο της περιοχής.

            Θα κατανοούσαμε,  αν στην συγκεκριμένη περιοχή σήμερα ή αύριο προγραμματιζόταν ένας χώρος αναψυχής ή ένας χώρος ιστορικής μνήμης, ή πολιτιστικών δραστηριοτήτων αναδεικνύοντας την ιστορικότητα του χώρου, όχι όμως για την κατασκευή ενός κυνοκομείου , αναγκαίου κατά τα άλλα για την πόλη. Η εναντίωσή μας πηγάζει από το ενδιαφέρον μας γι’ αυτή την πόλη που δεν έχει να επιδείξει πολλά ιστορικά μνημεία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το δικό σας ενδιαφέρον έχει διαφορετικό περιεχόμενο.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ

Όλα συνηγορούν ότι το 2009 θα είναι μια δύσκολη χρονιά για την οικονομία σε όλα τα επίπεδα. Μήπως όμως πίσω από τη διεθνή οικονομική κρίση, διαπράττεται η μεγαλύτερη σύγχρονη απάτη; Μήπως όσο η παγκόσμια κρίση εικονικά εντείνεται τόσο το σύστημα μεταλλάσσεται; Μήπως το παγκόσμιο καπιταλιστικό και καταναλωτικό σύστημα, με κατευθυνόμενες επιλογές αλλά και επιλογές ανάγκης , στα αδιέξοδα που το ίδιο σύστημα έχει σωρεύσει, φτάνει στην κατάρρευση του μοντέλου και άρα στην τελική φάση μετάλλαξης του; Μήπως οι πολιτικοί και οι τράπεζες δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι αναλώσιμοι ταχυδρόμοι του συστήματος (Οι αχυράνθρωποι επί σκηνής) ενώ οι ένοχοι είναι κάπου αλλού; Ποιο είναι τέλος το όνομα του προβλήματος , και τι μέλει γενέσθαι;

 Για να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα είναι αναγκαίο να μπορέσουμε να ανασύρουμε την χρεοκοπημένη λογική μας επειδή μεταξύ των διαφόρων ειδών χρεοκοπίας που καταμαρτυρούνται στην Δύση, πρέπει να προστεθεί και η χρεοκοπία της κοινής ΛΟΓΙΚΗΣ των πολιτών της. Της κοινής λογικής που τώρα η ύπαρξη της είναι αναγκαία όσο ποτέ.

Η κρίση δεν είναι προϊόν παρθενογένεσης αλλά είναι δημιούργημα που μεθοδευμένα στήθηκε και που ο κοινός νους το αντιλαμβάνεται κάνοντας  αναδρομή σε παγκόσμια γεγονότα που δρομολογήθηκαν μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, με απώτερο στόχο την καθιέρωση ενός παγκόσμιου οικονομικού Απαρτχάιντ.

Πόλεμοι (Βιετνάμ, Ιράκ ,Γιουγκοσλαβία,…), πραξικοπήματα ( Ελλάδα, Ισπανία, Χιλή…) ,εμφύλιες διαμάχες (Σομαλία, Νικαράγουα ,) δολοφονίες ( Τσε, Ουλαφ Πάλμε, Αλιέντε ,Μιλόσεβιτς…), δολοπλοκίες-τρομοκρατία (δίδυμοι πύργοι…), διαμελισμός της Ευρώπης (ψυχρός πόλεμος…), υπονόμευση κάθε άλλου συστήματος και τάσης, πέτυχαν την οικονομική υπερεκμετάλλευση των εργατικών στρωμάτων όπου γης, εφαρμόζοντας πάντα διαφορετικά μοντέλα και πολιτικο-οικονομικά περιτυλίγματα προσαρμοσμένα κατά περίπτωση (Δόγμα Τρούμαν, Μάρσαλ, Δάνεια -Δ.Ν.Τ., Συμμαχίες-ΝΑΤΟ., Μάαστριχτ…).

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ… ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΕΓΕΡΣΗ!

Όλοι μαζί κι όποιος αντέξει,

αυτός ο Δεκέμβρης θα είναι του Αλέξη»

(σύνθημα σε τοίχο της υπό κατάληψης πανεπιστημιακής σχολής θεάτρου Θεσσαλονίκης)

 

Καλό πράγμα  να είσαι βολεμένος. Στολίζεις και τα κιτς λαμπάκια σου στο μπαλκόνι από αρχές Νοέμβρη και κάνεις και χριστουγεννιάτικη  ατμόσφαιρα πολύ in. Είσαι μέσα στο πνεύμα. Και οι άλλοι έξω ας πάνε να σκοτώνονται. Σημασία έχουν τα κουτάκια μέσα στο μυαλό σου. Τα έχεις όλα τόσο όμορφα και τακτοποιημένα. Ανοίγεις το συρτάρι της θλίψης, την πετάς εκεί μέσα, την κλειδώνεις για δεκαπέντε και βάλε μέρες και είσαι έτοιμος για χιονοπόλεμο και αγορές Είσαι βολεμένος, δε φταις εσύ για ότι συμβαίνει, εσύ θέλεις μονάχα να σε αφήσουν να κάνεις Χριστούγεννα, θέλεις να γελάσεις, να παίξεις χαρτιά, να χορέψεις, να δεις φίλους, να καταβροχθίσεις μελομακάρονα, να ακούσεις Φρανκ Σινάτρα (Santa Claus is coming to town…) και να κρύψεις δώρα για τα παιδιά σου και καλά, συντήρηση του εθίμου με τον χοντρο-άγιο της κόκα κόλα.

Μετά ανοίγεις το συρταράκι της χαράς και φοράς το προσωπείο σου. Ξεχνάς το αφεντικό που σε πιέζει, το δάνειο που σε πιέζει, το αδιέξοδο των σχέσεων σου που σε κάνει να θέλεις να τινάξεις τα μυαλά σου, σε ενδιαφέρει μόνο ν’ ανάψουν στην ώρα τους τα λαμπάκια στο μπαλκόνι και ποιος θα είναι ο τυχερός της βασιλόπιτας.

Ωραία ζωή. Wonderful wonderful life.  Κι έξω στους δρόμους, μια άλλη γενιά, νέα, όμορφη και τρομερή, να παίρνει το βάφτισμα του πυρός, να εξεγείρεται, να περπατάει ώρες, να κυνηγιέται από την αστυνομία με τρόπο θρασύδειλο, να κάνει όλα αυτά που εσύ όφειλες και δεν τόλμησες ποτέ.

Βλέπεις, γεννήθηκες βολεψάκιας. Ούτε να πάρεις θέση δεν τολμάς, έστω μια κουβέντα συμπαράστασης για τη νεολαία στη δουλειά. Μόνο για τις μετοχές, τον καιρό και πού «θα πάτε για Χριστούγεννα χρυσή μου, εμείς στη Βιέννη».

ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΣΠΑΣΩ ΟΛΑ!

«Αυτός που δεν έχει τίποτε, δε φοβάται και να χάσει τίποτε…»

Παύλος Σιδηρόπουλος

«Μικροαστοί, θα σας φάνε τα παιδιά σας, κανίβαλοι θα γίνουν να σας φάνε…»

Τζίμης Πανούσης.

 

Το ξέρω πως δεν είναι λογικό. ¨Όμως έχω μια τάση αυτόν τον καιρό να σπάσω κάτι. Μπορεί και το δικό σου πρόσωπο που κοιτάζει με τέτοια απάθεια, σχεδόν ηδονική, την καταστροφή και την αντίδραση, τη σύγκρουση και την κατά μέτωπο εξέγερση των νέων, πάντα αμέτοχος, πάντα μακριά και απαθής, στο πνεύμα των καιρών που θέλει τον πολίτη ήσυχο και πεθαμένο στο σαλόνι του, φέρετρο τον καναπέ και καπάκι στην ταφόπλακα την τηλεόρασή του.

Γι’ αυτό μη μου μιλάς καλύτερα αυτές τις μέρες. Πήγαινε αλλού να τραγουδήσεις τα χαρμόσυνα κάλαντά σου, απόψε  δε θα πάρω εγώ.

Βλέπεις, είναι που μερικές φορές νευριάζω πολύ και θέλω να τα σπάσω όλα. Να βγω έξω και ν’ αρχίσω να κατεδαφίζω: όχι βιτρίνες, αλλά συστήματα που φτιάχνουν  βιτρίνες λαμπερές και απλησίαστες για τους πολλούς. Όχι αυτοκίνητα αλλά βιομήχανους που κρατούν  τις τιμές ψηλά κι εκμεταλλεύονται το όνειρο του ανθρώπου. Όχι ανθρώπους αλλά πολιτικούς. Να πιάσω έναν από αυτούς και να τον μαυρίσω στο ξύλο κι ας είναι η βία ο χειρότερος παιδαγωγός όλων των ηλικιών.

Είναι μερικές φορές που θέλω πολύ να σπάσω. Ίσως πρώτα απ’ όλα το ξερό μου το κεφάλι. Γιατί αφού φτάσαμε να δολοφονεί το Κράτος παιδάκια κι ακόμη το συζητάμε και δεν είμαστε έξω να καίμε (όχι ζωές αλλά ήθη) τότε το χάσαμε το παιχνίδι και είμαστε για μπουνιές.

Θέλω να κλωτσήσω. Όχι τον αστυνομικό απέναντί μου αλλά αυτήν την εξουσία που τους φτιάχνει έτσι: να υπηρετούν την πλουτοκρατία στο όνομα της δημοκρατίας (μας).